ကိုဏီလင္းညိုက တက္ထားတယ္ဆိုျပီးလာေအာ္သြားေတာ့
တက္သြားမိပါေရာလား။ ဟူး...ေတာ္ပါေသးရဲ႕ေပါ့။
အိပ္ယာ၊ပိုက္ဆံ၊သစ္ပင္၊စာအုပ္.......
ဆိုေတာ့ကား...
“နွစ္သက္မိတာေလးေတြဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ေအာက္ကဘဲ
ေရးခြင့္ျပဳပါေတာ့”
စာအုပ္ႀကိဳက္တာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတူႀကမွာပါ။
ငယ္ငယ္ကေတာ့ပ်င္းရင္ ေဖေဖ့စာအုပ္ပံုႀကီးေလွ်ာက္ေမႊေတာ့တာဘဲ။
နိုင္ငံေရးစာအုပ္ေတြကမ်ားေတာ့...ငယ္တံုးကေတာ့...နားမွမလည္
ေသးဘဲ...ေခါင္းကိုက္တယ္ေပါ့...။အထက္တန္းေရာက္ေတာ့
ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေႀကာင္းသိခ်င္တာနဲ႔...ရဲေဘာ္သံုးက်ိတ္အေႀကာင္း
စ ဖတ္မိရာက...စိတ္ဝင္စားသြားေတာ့တာ။ေနာင္ေတာ့ အားလပ္ရင္
စာအုပ္အေဟာင္းတန္းေလွ်ာက္ေမႊ၊ မဝယ္နိုင္ရင္လဲ အျမည္း
ေလွ်ာက္လွန္ဖတ္...။
ခုလဲ...အခန္းတခါေျပာင္းရင္ စာအုပ္ေတြြ စာရြက္စာတန္းေတြက
ပိုမ်ားေနတယ္။ ျမန္မာစာအုပ္ေတြ မဂၢဇင္းေတြလဲဝယ္ဖတ္ေတာ့
တပံုႀကီးျဖစ္ေနပါေရာလား။ တခါတခါဝယ္ျပီး အလုပ္မအားလို႔
မဖတ္ျဖစ္ ေနာက္လအတြက္အသစ္ေတြကထပ္ထြက္လာျပန္နဲ႔။
နွစ္သက္တာေလးေတြေတြ႔ရင္လဲ ပရင့္ထုတ္ ျဖတ္ညွပ္ျပီး
ဖိုင္ထဲထည့္ထား။တနွစ္တခါ စာရြက္စာတမ္းရွင္းလင္းေရး
လုပ္ရင္လည္း ဒီဟာေလးကေတာ့နွေျမာလို႔...ဟိုစာအုပ္ေတြ
မဂၢဇင္းေတြကေတာ့ရွိပါေစ...စသျဖင့္.....
ေနာက္ဆံုးေတာ့...ကိုယ္ထမ္းထားရတာမွမဟုတ္တာ...
အခန္းေျပာင္းျဖစ္မွဘဲ...ထားလိုက္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး...
ထားလိုက္တာ...ခုေတာ့..........။
ကိုယ္က နိုဝင္ဘာမွာေမြးလို႔လားမသိဘူး
ေဆာင္းရာသီကို သိပ္ႀကိဳက္တာ။
ငယ္ငယ္တံုးက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ကိုယ္ေမြးတဲ့ရာသီ
ေတြအေႀကာင္းျငငး္ခုန္ႀကရင္ ေဆာင္းရာသီမွာေမြးသူ
ေတြက ကိုယ့္အနားမွာ ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔လာရပ္ႀကတယ္။
ကိုယ္ေျပာတာက...
မိုးရာသီမွာ...မိုးရြာရင္ လူေတြကအိမ္ထဲကအိမ္ျပင္
မထြက္ခ်င္ႀကေတာ့ဘူး...ကိစၥရွိလို႔မသြားမျဖစ္သြားရ
ျပန္ရင္လည္း စိတ္ညစ္တဲ့မ်က္နွာေတြနဲ႔ မိုးရြာထဲမသြားခ်င္
ပါဘူး...ဘာ...ညာ...ဆိုျပီးေျပာႀကတယ္ေပါ့.......
ေႏြရာသီက်ေတာ့ေရာ...ပူအိုက္လြန္းလို႔ေခြ်းေတြကရႊဲ
မ်က္နွာမွာလည္းေခြ်းစည္းေႀကာင္းေတြနဲ႔...ခႏၶာကိုယ္မွာလည္း
ေခြ်းေတြရႊဲလို႔ ရွံု႕မဲ့ေနႀကတာဘဲေပါ့။ အဝတ္အစားခြ်တ္ျပီး
လမ္းေလွ်ာက္လို႔လဲမရ.....စသျဖင့္ေပါ့ ။
အဲ.....ေဆာင္းရာသီလဲေရာက္ေရာ လူေတြက
ျပံဳးလို႔ရႊင္လို႔ ေက်ာင္းေတြကပိတ္...အေပ်ာ္ခရီးေတြထြက္ႀက
မနက္ေစာေစာထျပီး ေျပးတဲ့သူေျပး မီးလွုံတဲ့သူလွုံ
လက္ကေလးေတြခ်ိက္ျပီးလမ္းေလွ်ာက္ႀကနဲ႔ ဘယ္ေလာက္
ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းလဲေပါ့ ။ကေလးေတြအခ်င္းခ်င္းလည္း
တေယာက္နဲ႔တေယာက္အာေငြ႕ေလးေတြ အျပိဳင္
မွုတ္ထုတ္လိုမွုတ္နဲ႔ ၊တေယာက္နဲ႔တေယာက္ေတြ႕ရင္လည္း
မ်က္နွာေလးေတြျပံဳးျပီး ကိုယ္ေလးေတြႀကံဳ႕လို႔ ေက်နပ္တဲ့
မ်က္နွာေတြနဲ႔...ခ်မ္းလိုက္တာေနာ္...လို႔ေျပာႀကေသး...။
အဲဒီလိုေျပာျပီးအနိုင္ယူခဲ့တာ... း) ။
ႀကီးလာေတာ့ေရာဆိုေတာ့.....
SAGITTARIUS........ေပါ့
ေျခေလးေခ်ာင္းနဲ႔ အေျပးျမန္လိုက္ပံုမ်ား.....
လူခႏၶာကိုယ္ လူဦးေဏွာက္နဲ႔ေတြးေတာဆင္ခ်င္နိုင္ရံုမက
ေလးနဲ႔ျမားပါလက္ထဲကိုင္ထားလိုက္ေတာ့.....
ရန္သူေတြကအနားမကပ္နိုင္ဘူး... း)
ထိုင္းဘုရင္ႀကီးလည္း SAGITTARIUS ဘဲေပါ့။
သေဘာကေတာ့...ႀကီးႀကယ္ျမင့္ျမတ္တဲ့နိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္
ေတြလဲအဖြဲ႕ဝင္ေပါ့ း)
ေမြးေတာ့လဲ တနလၤာေန႔ ဆိုေတာ့.....
“တနလၤာက်ား ဘုရားသား” ဆိုရင္
က်န္တဲ့သူေတြ တိတ္ကုန္ေရာ း))
နိုဝင္ဘာ မွာေမြးလို႔ သူငယ္တန္းတုန္းကေတာ့
၆လေလာက္ ေနာက္က်ခဲ့ရတယ္။ေက်ာင္းေတြက
ဇြန္မွာဖြင့္ေတာ့ ၆လ လိုေသးလို႔ဆိုျပီးအျပင္က်ဴရွင္မွာ
သူငယ္တန္းေလးသေဘာမ်ိဳးတက္ခဲ့ရတယ္။က်ဳရွင္
တက္ေတာ့ ရတဲ့မုန္႔ဖိုးေလးထဲက ေက်ာက္တံတေခ်ာင္း
အရင္ဝယ္ ပိုမွမုန္႔ဝယ္စားတတ္တယ္။ေန႔တိုင္းေက်ာက္တံ
ဝယ္တာ။ အိမ္မွာလဲေက်ာက္တံေတြအမ်ားႀကီးဘဲ
ဝယ္ထားတာ။ အဲဒါနဲ႔ ေဖေဖက သား ဘာျဖစ္လို႔
ေက်ာက္တံေတြႀကီးဘဲဝယ္ေနရတာလဲ၊ မုန္႔ဝယ္စား
ပါလား အိမ္မွာလဲအမ်ားႀကီးျဖစ္ေနျပီ လို႔ေျပာေတာ့
ဘာျပန္ေျဖရမွန္းမသိဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ေဖေဖက
ေျပာလိုက္လို႔လားမသိဘူး။ ဆရာက ကိုယ့္ကို
ေက်ာက္တံမေရာင္းေတာ့ဘူး။
အဲဒီေတာ့မွဘဲ အဝယ္ရပ္ေတာ့တယ္။
ခုလဲ ေဖာင္တိန္ေတြ ေဘာလ္ပင္ေတြ ကိုယ့္ဆီမွာ
အမ်ားႀကီးဘဲ...။ကိုယ္တိုင္ဝယ္တာေတြေရာ.....
လက္ေဆာင္ရတဲ့ ေဟာ္တယ္တံဆိပ္ေတြနဲ႔ေရာ.....
ဟိုအဖြဲ႕ ဒီအဖြဲ႕ က တံဆိပ္ေတြနဲ႔ေဘာလ္ပင္ေတြေရာ
(ခင္တဲ့သူေတြကို လက္ေဆာင္ျပန္ေပးမွဘဲ
ကုန္သေလာက္ျဖစ္သြားေတာ့တယ္... း) )
ကိုယ္ကေတာ့...နားရက္ေရာက္ရင္ရုပ္ရွင္ႀကည့္
ျဖစ္တယ္။ အရမ္းလူေျပာမ်ားတယ္ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့မင္းသား
မင္းသမီးေတြပါတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရံုမွာဘဲသြားႀကည့္ျဖစ္တယ္။
အိမ္မွာေတာ့ အသိ တေယာက္က လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့
အသံေသတၱာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပါတဲ့ ႀကည့္စရာစက္
ေလးတခုေတာ့ ရွိေလရဲ႕။
မႀကည့္ခင္ေတာ့ ႀကိဳက္တဲ့အစားအေသာက္ေလးေတြ
ျပင္ဆင္ ခံုေလးတလံုးေပၚတင္ အနားမွာထားျပီးဇိမ္နဲ႔
ႀကည့္ေတာ့တာဘဲ။ အိမ္မွာႀကည့္ေတာ့ ေဆးလိပ္လဲ
ေသာက္လို႔ရသလို အိမ္သာသြားခ်င္ရင္လည္း ခဏ
ရပ္ျပီးသြားလို႔ရတယ္။ နားမရွင္းရင္လည္း ျပန္ရစ္ ျပန္ႀကည့္ေပါ့။
သီခ်င္းေတြလည္းနားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာဆန္ဆန္သီခ်င္းေတြရယ္...U2, ACDC, SANTANA
LIONEL RICHIE ,ABBA ,
တေယာက္တည္းဆိုေတာ့ ကိုယ့္သေဘာအတိုင္း
အဆိုတင္သြင္းလိုက္...ေထာက္ခံလိုက္နဲ႔ အဆင္ကိုေျပလို႔
ကန္႔ကြက္မဲမရွိ။ ေနာက္တေယာက္ေရာက္လာရင္ေတာ့
ညွုိနွွုိင္းရမွာတို႔..... ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းခံရမွာတို႔...
အိမ္ထဲမွာေဆးလိပ္မေသာက္ရဘူးတို႔ဆိုတဲ့........
တားျမစ္ခ်က္ေတြ...အမိန္႔ေတြနဲ႔ရင္ဆိုင္ရေတာ့မွာဆိုျပီး
တခါတခါေတာ့....................
(ဘယ္ေတာ့မွန္းလဲမသိေသးဘဲနဲ႔..... း))) )
ျပီးေတာ့...ကိုယ္က မႏၱေလးကိုခ်စ္တယ္။ အထူးသျဖင့္
မႏၱေလးသႀကၤန္ကိုေပါ့။ စာေတြ၊ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ
မႏၱေလးကိုတဖြဲ႕တႏြဲ႕ေရးတာ ျပတာ အရမ္းသေဘာက်
မိတယ္။ မႏၱလာသူေလးေတြရဲ႕ ကြ်န္ေတာ္လို႔ေျပာသံ
ေလးေတြက အရမ္းနားေထာင္လို႔ေကာင္းတယ္လို႔
ထင္မိတယ္ ။အဲဒါေႀကာင့္နဲ႔ဘဲတူရဲ႕ ရန္ကုန္မွာေက်ာင္း
လာတက္တဲ့ မႏၱေလးသားနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့ရျပီး
ကိုယ့္ရင္ထဲက “လမင္းေလး” နဲ႔လည္းဆံုခဲ့ရတာေပါ့။
ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ညီမေလးေပါ့။
လမင္းေလး က ေဆး(၁)ကို ေျမနီကုန္းကအေဆာင္
ကေန ေက်ာင္းတက္တယ္။တေန႔ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက
မႏၱေလးက သူတို႔မိဘေတြလူႀကံဳေပးလိုက္တဲ့ပစၥည္းေတြကို
သူ႕ညီမဆီသြားေပးဖို႔ ကိုယ့္ကို အေဖာ္လာေခၚပါေလေရာ
အဲဒီမွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ လမင္းေလး နဲ႔ စေတြ႕ရတာ။
လမင္းေလး တို႔ အေဆာင္နားကလၻက္ရည္ဆိုင္မွာနွစ္ေယာက္သား
ေစာင့္ေနတံုး ခါးေလာက္ရွိတဲ့နက္ေမွာင္ေနတဲ့ဆံပင္
ထူထူရွည္ရွည္နဲ႔ သနပ္ခါးလိမ္းထားျပီး ျမန္မာဆန္ဆန္
ဝတ္ထားတဲ့ မႏၱလာသူေလးတေယာက္ ကိုယ္တို႔ ဝိုင္းကို
ေရာက္လာပါေရာလား။
“ကြ်န္ေတာ္ကေလ...ကြ်န္ေတာ္ကေပါ့....”ဆိုျပီး
သူ႔အစ္ကိုနဲ႔ စကားေတြေျပာေနလိုက္ႀကတာ ။
အဲဒီအခ်ိန္က ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ဘယ္လိုျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး။
ေမႊးႀကိဳင္ေနတဲ့ လမင္းေလး ကိုယ္တို႔ဝိုင္းမွာ လာထိုင္ေန
တာဘဲ သတိထားမိတယ္။ နွတ္ေတြကလဲ ဆြံ႕ အ ေနေလရဲ႕။
ေခါင္းႀကီးငံု႔ျပီး ကုန္ေနတဲ့လၻက္ရည္ခြက္ကိုေဆးလိုက္
ေရေႏြးေတြထည့္လိုက္...ေဆးလိပ္ေတြဖြါထုတ္လိုက္နဲ႔။
(စိတ္ထဲမွာေတာ့ သနပ္ခါးေလးေတြနဲ႔ မ်က္နွာလွလွ
ကေလးကို ေသေသျခာျခာ တဝႀကီးႀကည့္ေနခ်င္တာ း) )
ခဏႀကာေတာ့ တဟြတ္ဟြတ္နဲ႔ ေခ်ာင္းဆိုးသံႀကားရျပီး
“ကိုကို႔သူငယ္ခ်င္းကလဲ စကားလဲမေျပာဘဲ ေဆးလိပ္မီးခိုး
ေတြဘဲမွုတ္ထုတ္ေနတာ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေတာ့မယ္”ဆိုျပီး
ကိုယ့္ရဲ႕မိုက္မဲမွုေႀကာင့္ ေမႊးႀကိဳင္ေနတဲ့ လမင္းေလး
ကိုယ့္အနားက အလွ်င္အျမန္ေပ်ာက္သြားပါေရာ။
ကိုယ့္ ကို ကိုယ္လဲ အထပ္ထပ္အခါခါ အျပစ္တင္မိပါရဲ႕။
အဲဒီလိုနဲ႔ ကိုယ့္ရင္ထဲကလွပတဲ့အပင္ေလးက
ႀကီးျပင္းလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကံႀကမၼာ ဇာတ္ဆရာက
ႀကိမ္နဲ႔ရုိက္လို႔ ေႏြးေထြးလံုျခံဳေအးျမတဲ့ အေမ့အိမ္
ကေန အေဝးကို ထြက္ခြါခဲ့ရပါေလေရာ။
ကိုယ္ဘယ္နိုင္ငံဘဲေရာက္ေရာက္ကိုယ့္ရင္ထဲမွာေတာ့
့လမင္းေလး က အျမဲရွိေနဆဲပါ။ နွစ္အတန္ႀကာတဲ့
အထိ အဆက္အသြယ္မလုပ္ခဲ့မိဘဲ တေန႔ႀကေတာ့
မေနနိုင္ေတာ့လို႔ မႏၱေလးက သူတို႔အိမ္ကိုဖုန္းဆက္
လိုက္ေတာ့ ျမန္မာစကားမဟုတ္တဲ့ ဘာသာစကား
ေတြနဲ႔ ျပန္ေျပာသံႀကားရတယ္ ျပီးေတာ့မွ ျမန္မာစကား
နဲနဲ တတ္ပံုရတဲ့တေယာက္ ဖုန္းလာကိုင္လို႔ေမးမိေတာ့.....
“စူလို႔ ရန္ဂုန္ ေျပာင္းတြားလယ္
ေနရာေဒါ့ ဝ လဲ မီရွိပူး” . ဆိုေတာ့.........
ဘုရား ဘုရား ေတာ္ပါေသးရဲ႕ေပါ့။ ဒါနဲ႔ သိခ်င္တာေလး
တခုထပ္ေမးလိုက္ေတာ့......
“ဝ လို႔ သိမ္းလိုက္ဖီေလ....ခ်ာဘီဘဲ......
ဘိုရွုပ္ ထြမ္းကီ ရွိဒဲဂဘဲ”
ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ လို႔။
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ မႏၱေလးကို နိုင္ငံျခားသား
ေတြ သိမ္းပိုက္လိုက္ျပီတဲ့ ။
ကိုယ့္ရင္ထဲက လမင္းေလး ကလည္း ရန္ကုန္ေျပာင္း
သြားျပီဆိုေတာ့ ဝ ေပးလိုက္တဲ့ ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔ ရန္ကုန္
အိမ္ကိုလွမ္းဆက္လိုက္ေတာ့.........
“အားေရး...အားကို...နိုင္ဂံဂ်ားဂို ထြက္သြားတယ္ေနာ္...
ဘယ္နိုင္ဂံ...ခြ်န္ေဒၚလဲမသိဖူး.ရွိဒယ္....အားေရး...”
ေကာင္းႀကေသးရဲ႕လားဗ်ာ............
.......လို႔ဘဲမေႀကမနပ္နဲ႔ေရရြတ္မိေတာ့တယ္။
အားေရး ေျပာတဲ့ နိုင္ငံ ၅ နိုင္ငံထဲမွာ တနိုင္ငံမွာေတာ့
ေရာက္ေနလိမ့္မယ္။ တလက္စထဲဗ်ာ။ ဒီစာကိုဖတ္ေနတဲ့
အထူးသျဖင့္ စင္ကာပူ ၊ ဂ်ပန္ ၊ ကေနဒါ ၊ ျပင္သစ္ ၊
အေမရိကန္ စတဲ့ နိုင္ငံေတြက သူငယ္ခ်င္းေတြကိုပါ။
AUSSIE (AUSTRALIA) မွာေတာ့မရွိတာေသျခာတယ္။
ဒီလိုပါ.....
ကိုယ့္ရဲ႕ လမင္းေလး ကို သူငယ္ခ်င္းတို႔ေနတဲ့နိုင္ငံမွာ
ေတြ႕ခဲ့ရင္ ေက်းဇူးျပဳျပီး အေႀကာင္းႀကားေပးႀကပါ။
လမင္းေလးက ဘယ္လိုပံုလဲဆိုေတာ့.........
က်က္သေရရွိတဲ့ ျမန္မာဆန္တဲ့မ်က္နွာျပံဳးျပံဳးေလးရယ္
ခါးေလာက္ရွည္တဲ့ဆံပင္နက္နက္ထူထူနဲ႔ပါ။
ဟို......ဗ်ာ.....
MEL GIBSON ပါဝင္ရိုက္ကူးတဲ့
BRAVEHEART ကိုႀကည့္ျပီးႀကျ႔ပီမလား
အဲဒီကားထဲကျပင္သစ္မင္းသမီးေလး
SOPHIE MARCEAU နဲ႔ တပံုစံထဲဗ်ာ ။
တကယ္ေျပာတာပါ။
ကိုခိုင္ လိုက္ရွာေနတယ္လို႔ေပါ့။
အေႀကာင္းႀကားေပးတဲ့သူေတြကိုေက်းဇူုးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔
သားပိုက္ေကာင္ တေကာင္လံုးကင္ေကြ်းမယ္ဗ်ာ။
AUSSIE BEER ေတြလဲ အဝ တိုက္ပါ့မယ္။
အိ္မ္အျပန္လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေက်ာက္တံ တေယာက္
တေခ်ာင္းစီနဲ႔ ေဘာလ္ပင္ တေခ်ာင္းစီ လက္ေဆာင္
ေပးလိုက္ပါ့မယ္။
ဘယ္လိုလဲ.........
ကူညီႀကမယ္မလား.........
စိတ္ႀကည္နဴးစြာ ေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ႀကပါေစ။
ကိုခိုင္
(၂၅-၀၃-၂၀၁၀)
၀၇း၂၀
